تبلیغات
رویان:مجله نوین کشاورزی - یعوامل مؤثر درباززایی گیاهی كشت بساك برنج

بنام خدا رویان سایتی جهت ارتقای علمی و عملی کشاورزی در زمینه های گوناگون میباشد.و انجمن رویان شامل بخشهای تخصصی کشاورزی مکانی مناسب جهت تبادل نظرات و ارسال مقالات شما می باشد..منتظرنظرها و مقالات شما هستم. دانش آموخته اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی مشهد1386- محمد

ارتباط با ما

از طریق انجمن رویان


مطلب اخیر

یعوامل مؤثر درباززایی گیاهی كشت بساك برنج

سه شنبه 20 آذر 1386

عوامل مؤثر درباززایی گیاهی كشت بساك برنج

 

 

          برای باززایی گیاهی كارآمدی از كشت بساك برنج، روشی مورد مطالعه قرارگرفت. با استفاده از غلظت یك درصد آگارز در محیط غذایی تشكیل پینه و انتقال پی در پی پینه ها به محیط های باززایی، گیاهان سبز فراوانی می توان به دست آورد. پیشنهادمی شود، برای تولید تك لادها (n ) به اندازه كافی موادی را می توان به كاربرد: ( 1) پیش تیمار درجه حرارت پایین بساك ها و ( 2 ) انتقال پینه های به قطر 9/0 - 7/0 میلی متر به محیط باززایی و برای تولید تك لادهای دوبرابر شده كروموزومی( n2) با بازدهی خوب در شرایط : ( 1 ) بدون تیمار سرمایی بساك ها و (2) انتقال پینه های به قطر 2/1 - 1 میلی متر به محیط غذایی باززایی نتایج بهتری به دست می آید.

 

I - مقدمه

 

        تراریختی در برنج با استفاده از یاحته های دولاد انجام می شود و هر ژن خارجی فقط به یكی از جفت های كروموزوم وارد می گردد. تراریختی یاخته های تك لاد نظیر ریزهاگ ها و پینه مشتق از آن در اثر دوبرابر كردن كروموزوم ها، اصلاح برنج را :ارآمدتر كرده است. در كشت بساك برنج روش های متعددی رواج یافته است. علاوه براین، پینه های مشتق از بساك های برنج به دلیل دوبرابر شوندگی خود به خودی كروموزومی سطوح لادی گوناگونی را نشان می دهد. اگر چه، تك لادهای دوبرابر زیادی می توانند باززایی شوند، اما یك روش درخور توجه ای برای تحت كنترل درآوردن سطح لادی ( پلوئیدی ) شناخته نشده است.

          اخیرا، نویسنده گزارش داد، اندازه پینه در سطح لادی گیاهان باززایی اثر می گذارد. این آزمایش فقط یك روز انتقال پینه را به محیط باززایی مورد بحث قرارمی دهد. بنابراین، بررسی این كه آیا چنین رابطه ای برای پینه هایی كه در زمان های مختلف كشت می شوند، می تواند به كار رود، نیاز به تحقیق دارد. در مورد اثر مواد نیمه جامد كننده محیط كشت پینه زایی برروی باززایی گیاهی مرحله بعدی، در كشت بساك برنج اطلاعاتی گزارش شده است. در این مقاله، آثار غلظت آگارز محیط پینه زایی، زمان انتقال پینه به محیط باززایی، قطر پینه و برهم كنش هایشان برروی باززایی گیاهچه ها و سطح لادی گیاهچه های باززایی شده مورد تحقیق قرار گرفت.

 

مراحل عملیات

 

1 - آماده كردن بساك ها

 

        خوشه های اوریزا ساتیوا ال. رقم نیپون بار در هنگامی كه فاصله برگ پرچم از برگ ما قبل آن 4 - 2 سانتی متر بود، برداشت شد. این خوشه ها از غلاف برگ جدا شدند و بساك ها در داخل پتریدیش 9 سانتی متری در دمای 10 درجه سانتی گراد به مدت 10 روز در تاریكی نگهداری گردیدند. خوشه ها برروی كاغذ صافی مرطوب و بساك ها برروی محیط غذایی القاء پینه پیش تیمار شدند. دوره پیش تیمار برای تعیین مدت زمان كشت به حساب آورده نشد. بساك های بدون تیمار سرمایی نیز به عنوان شاهد مورد آزمایش قرار گرفت.

 

 

2 - كشت پینه

 

          محیط غذایی N6 اصلاح شده، دارای 025/0 میلی گرم بر لیتر سولفات مس پنج آبه، 025/0 میلی گرم برلیتر كلرور كبالت شش آبه، 25/0 میلی گرم برلیتر مولیبدات آمونیوم دو آبه، 100 میلی گرم بر لیتر میو اینوزیتول، و 3 درصد ساكارز و از 5-10 مولار 2,4-D برای القاء تشكیل پینه مورد استفاده قرار گرفت. پس از تنظیم pH روی 8/5 با استفاده از KOH مقدار 8/0 درصد یا 1 درصد آگارز نوع I  اضافه شد. دراین مطالعه محیط های پینه زایی 8/0 درصد و 1 درصد به ترتیب با AC0.8 و AC1 علامت گذاری شد. این محیط ها به مدت 15 دقیقه در 121 درجه سانتی گراد دمفشار( اتوكاو ) شدند. در هر پتریدیش 9 سانتی متری محتوی 15 میلی متر محیط كشت پینه زایی 40 - 20 بساك كشت گردید. چهار تیمار و هر تیمار 3 پتریدیش در نظر گرفته شد. تمام كشت ها در تاریكی و 25 درجه سانتی گراد قرار گرفت و واكشت نشد. فراوانی تشكیل پینه به صورت زیر محاسبه گردید:

 

                                                                                  تعداد بساك های مولد پینه 30 روز پس از كشت

                                                                100 × ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                                        تعداد كل بساك ها

   

 

عوامل مؤثر درباززایی گیاهی كشت بساك برنج

 

 

          برای باززایی گیاهی كارآمدی از كشت بساك برنج، روشی مورد مطالعه قرارگرفت. با استفاده از غلظت یك درصد آگارز در محیط غذایی تشكیل پینه و انتقال پی در پی پینه ها به محیط های باززایی، گیاهان سبز فراوانی می توان به دست آورد. پیشنهادمی شود، برای تولید تك لادها (n ) به اندازه كافی موادی را می توان به كاربرد: ( 1) پیش تیمار درجه حرارت پایین بساك ها و ( 2 ) انتقال پینه های به قطر 9/0 - 7/0 میلی متر به محیط باززایی و برای تولید تك لادهای دوبرابر شده كروموزومی( n2) با بازدهی خوب در شرایط : ( 1 ) بدون تیمار سرمایی بساك ها و (2) انتقال پینه های به قطر 2/1 - 1 میلی متر به محیط غذایی باززایی نتایج بهتری به دست می آید.

 

I - مقدمه

 

        تراریختی در برنج با استفاده از یاحته های دولاد انجام می شود و هر ژن خارجی فقط به یكی از جفت های كروموزوم وارد می گردد. تراریختی یاخته های تك لاد نظیر ریزهاگ ها و پینه مشتق از آن در اثر دوبرابر كردن كروموزوم ها، اصلاح برنج را :ارآمدتر كرده است. در كشت بساك برنج روش های متعددی رواج یافته است. علاوه براین، پینه های مشتق از بساك های برنج به دلیل دوبرابر شوندگی خود به خودی كروموزومی سطوح لادی گوناگونی را نشان می دهد. اگر چه، تك لادهای دوبرابر زیادی می توانند باززایی شوند، اما یك روش درخور توجه ای برای تحت كنترل درآوردن سطح لادی ( پلوئیدی ) شناخته نشده است.

          اخیرا، نویسنده گزارش داد، اندازه پینه در سطح لادی گیاهان باززایی اثر می گذارد. این آزمایش فقط یك روز انتقال پینه را به محیط باززایی مورد بحث قرارمی دهد. بنابراین، بررسی این كه آیا چنین رابطه ای برای پینه هایی كه در زمان های مختلف كشت می شوند، می تواند به كار رود، نیاز به تحقیق دارد. در مورد اثر مواد نیمه جامد كننده محیط كشت پینه زایی برروی باززایی گیاهی مرحله بعدی، در كشت بساك برنج اطلاعاتی گزارش شده است. در این مقاله، آثار غلظت آگارز محیط پینه زایی، زمان انتقال پینه به محیط باززایی، قطر پینه و برهم كنش هایشان برروی باززایی گیاهچه ها و سطح لادی گیاهچه های باززایی شده مورد تحقیق قرار گرفت.

 

مراحل عملیات

 

1 - آماده كردن بساك ها

 

        خوشه های اوریزا ساتیوا ال. رقم نیپون بار در هنگامی كه فاصله برگ پرچم از برگ ما قبل آن 4 - 2 سانتی متر بود، برداشت شد. این خوشه ها از غلاف برگ جدا شدند و بساك ها در داخل پتریدیش 9 سانتی متری در دمای 10 درجه سانتی گراد به مدت 10 روز در تاریكی نگهداری گردیدند. خوشه ها برروی كاغذ صافی مرطوب و بساك ها برروی محیط غذایی القاء پینه پیش تیمار شدند. دوره پیش تیمار برای تعیین مدت زمان كشت به حساب آورده نشد. بساك های بدون تیمار سرمایی نیز به عنوان شاهد مورد آزمایش قرار گرفت.

 

 

2 - كشت پینه

 

          محیط غذایی N6 اصلاح شده، دارای 025/0 میلی گرم بر لیتر سولفات مس پنج آبه، 025/0 میلی گرم برلیتر كلرور كبالت شش آبه، 25/0 میلی گرم برلیتر مولیبدات آمونیوم دو آبه، 100 میلی گرم بر لیتر میو اینوزیتول، و 3 درصد ساكارز و از 5-10 مولار 2,4-D برای القاء تشكیل پینه مورد استفاده قرار گرفت. پس از تنظیم pH روی 8/5 با استفاده از KOH مقدار 8/0 درصد یا 1 درصد آگارز نوع I  اضافه شد. دراین مطالعه محیط های پینه زایی 8/0 درصد و 1 درصد به ترتیب با AC0.8 و AC1 علامت گذاری شد. این محیط ها به مدت 15 دقیقه در 121 درجه سانتی گراد دمفشار( اتوكاو ) شدند. در هر پتریدیش 9 سانتی متری محتوی 15 میلی متر محیط كشت پینه زایی 40 - 20 بساك كشت گردید. چهار تیمار و هر تیمار 3 پتریدیش در نظر گرفته شد. تمام كشت ها در تاریكی و 25 درجه سانتی گراد قرار گرفت و واكشت نشد. فراوانی تشكیل پینه به صورت زیر محاسبه گردید:

 

                                                                                  تعداد بساك های مولد پینه 30 روز پس از كشت

                                                                100 × ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                                        تعداد كل بساك ها

2 - پنجه زنی برنج

 

          یك زادمون پرپنجه نسبت به تغییر تراكم و فاصله كشت دارای قابلیت سازگاری است، یعنی، با جبران كمبود كپه یا ترمیم پنجه های آسیب دیده و نموّ آن،  سطح پهنك مطلوب حاصل می گردد. به طور كلی، كولتیوارهای قد بلند، تمایل به داشتن تعداد كم تر پنجه را نشان می دهند و كولتیوارهای قد كوتاه تعداد زیادی پنجه را تولید می كنند. تعداد پنجه و خوشه با هم رابطه مثبتی دارند. كولتیوارهای قد بلند نواحی گرمسیری و زیر گرمسیری تمایل به داشتن نسبت خوشه به پنجه پائینی دارند. در تلاقی بین كولتیوارهای قد بلند، كم پنجه و قد كوتاه، پرپنجه، موری شیما پیشنهاد كرد، خط های قد كوتاه F3 در هر بوته تعداد خوشه های بیش تر از خط های قد بلند تولید می نمایند، ولی خط های قد كوتاه بین فصل خشك و مرطوب از نظر تعداد خوشه بیش تر متغیر بودند. به علاوه، ارتباط بین قد بلند و نسبت خوشه به پنجه كم تر، تنها در خط های قد بلند دیده می شود. كولتیوارهای ژاپنی، تحت شرایط گرمسیری تعداد پنجه های كم تری را تولید می كنند و هنگامی كه در شرایط معتدل رشد نمایند، پنجه های بیش تر و قوی تری را تولید می كنند. كولتیوارهای هندی كه در شرایط گرمسیری قویند، در شرایط معتدل، پنجه های كم تری را نشان می دهند. به هرحال، اغلب محققان ژاپنی نشان دادند، تعداد پنجه ها در درجه حرارت پائین ، بیش تر از بالا افزایش می یابند. كاكی زاكی این واقعیت را از نظر شدت نور پائین در اتاقك های رشد كاملا كنترل شده مورد تأیید قرار داد.

ارسال نظرات شما برای سایت رویان
 

نویسنده : محمد ل

Copyright©2007   Royan.cjb.com   All Rights Reserved